Hier is een interessant vervolg op een artikel dat ik onlangs geplaatst op de aard van de menselijke intelligentie.
Dit artikel is veruit de meest populaire van deze heb ik geschreven dat aan dit punt. Het centrale uitgangspunt van dit artikel is eenvoudig: de meest intelligente geesten zijn die bereid zijn mee te laten gaan van veronderstellingen. Of, en dan meer gewoon, een flexibele geest is meer geschikt voor het absorberen van nieuwe ideeën en informatie dan een die absoluut rigide in haar overtuigingen.
Natuurlijk is de paradox van dit alles is dat zelfs de meest intelligente geesten moeten hypothesen maken van een soort of een andere. Vaak mensen die wij beschouwen als de meest briljante zich nog steeds schuldig maken hardnekkig vasthouden aan valse ideeën. Dit is gemakkelijk herkenbaar als we kijken naar een van de grootste genieën van de vorige eeuw - Albert Einstein.
Einstein blijk gegeven van zijn grote intelligentie in veel opzichten niet de minste daarvan was hij in staat om fundamentele veronderstellingen over de aard van ruimte en tijd. Zijn theorieën over relativiteit, waaruit zou blijken dat de ruimte is gebogen en dat de tijd wordt tegen verschillende tarieven, afhankelijk van de snelheid waarmee een persoon of object wordt verplaatst, overtraden velen het logisch aannames over de aard van de werkelijkheid zelf. Niettemin, Einstein het vermogen om nieuwe grenzen in de wetenschap en natuurkunde was gehandicapt. Twee veronderstellingen die Einstein hardnekkig clung aan, ondanks wetenschappelijk bewijs van het tegendeel, werd het idee dat dit universum is eeuwig en de overtuiging dat het was ook deterministische.
De eerste van deze veronderstellingen is een van de meest interessante tegenstrijdigheden van Einstein's carrière. Einstein haatte het idee van de "Big Bang", die liever in plaats om te geloven dat ons heelal altijd had bestaan. Ironisch genoeg was het Albert eigen werk in het verklaren van de werking van de zwaartekracht, die de basis legde voor de Big Bang model. Zoals zijn theorieën begrijpen we hoe de zwaartekracht werkt, werd het duidelijk dat indien het heelal altijd had bestaan zou zich hebben teruggetrokken bij elkaar en in elkaar gezakt op zich al een hele tijd geleden. Om te voorkomen dat dit overduidelijke fout in een eeuwige universum, Einstein bekokstoofd de theorie van de 'kosmologische constante' - een mysterieuze kracht die tegenover de kracht van de zwaartekracht en hield het universum in een constant, eeuwig stand. Einstein had geen werkelijke wetenschappelijke basis voor dit voorstel voor een constante - het was gewoon wishful thinking.
De tweede veronderstelling Einstein weigerde te verlaten was zijn geloof in een ordelijke, deterministische universum. Einstein gevraagd om voort te bouwen op de ideeën en theorieën van Sir Isaac Newton. Wetten van Newton had bewezen ongelooflijk veerkrachtig en effectief in het verklaren van de beweging van voorwerpen in de klassieke, waarneembare universum. Met behulp van Newton's beginselen, zou men kunnen voorspellen van de beweging van grote objecten (zoals planeten) voor de komende eeuwen. Alles leek te worden beheerst door constant, voorspelbaar wetten. Niettemin, als de wetenschap nam een kijkje te nemen in de subatomaire wereld is duidelijk geworden dat de minuscule dingen niet gedragen zich op dezelfde manier. Kwantumfysica gesuggereerd dat er sprake was van een niveau van de willekeur die inherent zijn aan het universum - dat kan men alleen voorspellen wat zal waarschijnlijk iets doen, maar niet wat het zal ook zeker doen. Ondanks zijn eigen bijdrage aan dit opkomende gebied van wetenschap, Einstein opnieuw weigerde de hand liggende conclusies van de kwantumtheorie. Op een gegeven moment ging hij zelfs zover dat uitroepen: "God is niet dobbelen!" Niettemin zijn de uitgangspunten van deze theorie hebben bewezen een hoge mate, en zij vormen de basis voor veel van onze moderne technologie.
Ik heb al vaak gespeculeerd dat een uitdagende eigen veronderstellingen vereist geweldige moed. Het is fascinerend dat Einstein had de moed om de uitdaging veel van de heersende wetenschappelijke veronderstellingen van zijn tijd, maar dit moed liet hem zoals hij was ingesteld om het voor de hand liggende gevolgen van zijn eigen theorieën en ideeën. Hoewel Einstein heeft gevonden enkele rechtvaardiging voor zijn 'kosmologische constante' als wetenschap probeert te worstelen met het mysterie van donkere energie, het lijkt erop dat zelfs zijn mentale gesteldheid had haar grenzen. Het is humbling om na te denken over de beperkingen van zo'n grote ogen te houden, uiteindelijk, iedereen moet worstelen met dezelfde tekortkomingen als we streven naar kennis en persoonlijke voldoening.
Ik ben geïnteresseerd in wat u te zeggen hebt over dit artikel! Of u het eens of oneens zijn, neem dan gerust een reactie achterlaten. Als u het lezen van dit artikel uit de belangrijkste pagina, je kunt krijgen op de opmerkingen gebied door te klikken op de "Comment" link hieronder gezien, anders typ uw opmerking in het vak hieronder weergegeven. U kunt ook gebruik maken van een van de sociale netwerken links hieronder om dit artikel aanbevelen aan anderen. Ik ben benieuwd naar uw ervaringen!
Mei 20th, 2008 om 8:16
Ik was op zoek naar \ 'Wat Heb Albert Einstein Ontdek \' op google en vond uw bericht de naam \ "Einstein's Tekort \ 'in de zoekresultaten. Niet erg relevant resultaat, maar toch interessant om te lezen.