Ακολουθεί μια ενδιαφέρουσα συνέχεια σε ένα άρθρο πρόσφατα που τοποθετούνται με τη φύση της ανθρώπινης νοημοσύνης.
Αυτό το άρθρο έχει το πιο διάσημο από αυτά έχω γράψει μέχρι αυτό το σημείο. Το βασικό προαπαιτούμενο του παρόντος άρθρου, είναι απλός: τα πιο ευφυή μυαλό είναι εκείνοι που είναι πρόθυμοι να αφήσεις υποθέσεις. Ή, που με απλό, ευέλικτο μυαλό είναι πιο ικανό να απορροφά νέες ιδέες και πληροφορίες από ένα το οποίο είναι απολύτως άκαμπτη στις πεποιθήσεις.
Φυσικά, το παράδοξο όλων είναι ότι ακόμη και οι πιο ευφυείς μυαλά πρέπει να κάνουμε υποθέσεις του ενός ή άλλου είδους. Συχνά εκείνα που θεωρούμε ότι είναι ακόμη πιο λαμπρό είναι ένοχος για ψευδή πεισματικά παραμένουν προσκολλημένοι σε ιδέες. Αυτό είναι άμεσα εμφανής, καθώς θεωρούμε μια από τις μεγαλύτερες ιδιοφυιών του περασμένου αιώνα - Albert Einstein.
Αϊνστάιν έδειξε το πόσο μεγάλη νοημοσύνη με πολλούς τρόπους, δεν το λιγότερο από τα οποία ήταν την ικανότητά του να αμφισβητήσει τις βασικές παραδοχές σχετικά με τη φύση του χώρου και του χρόνου. Ο θεωρίες της σχετικότητας, η οποία κατέδειξε ότι το διάστημα είναι κυρτή και ότι ο χρόνος που περνά με διαφορετικούς συντελεστές, ανάλογα με την ταχύτητα με την οποία ένα άτομο / αντικείμενο βρίσκεται σε κίνηση, αψήφησε τις πολλές λογικές παραδοχές σχετικά με την ίδια την φύση της πραγματικότητας. Ωστόσο, τον Αϊνστάιν, η ικανότητα της να συνεχίσει τα νέα σύνορα στην επιστήμη και τη φυσική ήταν ανάπηρο. Δύο υποθέσεις που Αϊνστάιν πεισματικά να ήμουν, παρά τις επιστημονικές αποδείξεις για το αντίθετο, ήταν ότι την ιδέα ότι η σύμπαν ήταν αιώνιο και την πεποίθησή του ότι ήταν και ντετερμινιστικά.
Η πρώτη από αυτές τις υποθέσεις είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αντιφάσεις του Αϊνστάιν με την επαγγελματική σταδιοδρομία. Einstein μισούσε η έννοια του "Big Bang", προτιμώντας αντί να πιστεύω ότι μας σύμπαν είχε πάντα υπήρχαν. Κατά ειρωνικό τρόπο, ήταν Albert της ίδιας της εργασίας για την εξήγηση της λειτουργίας της βαρύτητας που έθεσε τις βάσεις για το Big Bang model. Δεδομένου του θεωρίες μας βοήθησαν να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκε σοβαρότητα, ήταν προφανές ότι εάν το σύμπαν είχε πάντα υπήρχαν θα έχουν αποχωρήσει ίδια καθώς και κατέρρευσε στον εαυτό εδώ και πολύ καιρό. Για να αποφευχθεί αυτό το προφανές ελάττωμα σε ένα αιώνιο σύμπαν, Αϊνστάιν και ψημένα μέχρι τη θεωρία της "κοσμολογική σταθερά" - μια μυστηριώδης δύναμη που αντισταθμίζεται η δύναμη της βαρύτητας και πραγματοποιήθηκε το σύμπαν σε μια σταθερή, αιώνια κατάσταση. Αϊνστάιν δεν είχε καμία πραγματική επιστημονική βάση για την πρόταση αυτή η συνεχής - ήταν απλώς ευσεβείς πόθοι.
Η δεύτερη παραδοχή Αϊνστάιν είχε αρνηθεί να εγκαταλείψει την πίστη του με τάξη, ντετερμινιστικό σύμπαν. Αϊνστάιν προσπάθησε να αντλήσει όφελος από τις ιδέες και τις θεωρίες του Sir Isaac Newton. Νόμοι του Νεύτωνα της κίνησης είχε αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτική και αποτελεσματική για να εξηγήσει την κίνηση των αντικειμένων με την κλασική παρατηρήσιμο Σύμπαν. Χρησιμοποιώντας τις αρχές του Νεύτωνα, κάποιος θα μπορούσε να προβλέψει την κίνηση των μεγάλων αντικειμένων (όπως οι πλανήτες) για αιώνες για να έρθουν. Τα πάντα φαίνεται να διέπονται από σταθερό, προβλέψιμο νόμους. Παρ 'όλα αυτά, όπως η επιστήμη πήρε μια πιο προσεκτική ματιά στα subatomic κόσμος κατέστη προφανές ότι μικροσκοπικά πράγματα δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Η κβαντική φυσική πρότεινε ότι υπάρχει μια εγγενής επίπεδο τυχαίο στο σύμπαν - που μπορεί κανείς να προβλέψει τι θα κάνουμε κάτι, αλλά δεν το τι θα πράξουμε. Παρά τη δική του συμβολή σε αυτόν τον αναδυόμενο τομέα της επιστήμης, του Αϊνστάιν και πάλι αρνήθηκε να δεχθεί τα προφανή συμπεράσματα της κβαντικής θεωρίας. Κάποια στιγμή πήγε τόσο μακριά ώστε να αναφωνώ, «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια!" Εντούτοις, οι αρχές αυτής της θεωρίας έχουν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό, και είναι η βάση για πολλές από τις σύγχρονες τεχνολογίες.
Έχω συχνά την αμφισβήτηση αναφερθήκατε ότι καθένας τις δικές του υποθέσεις απαιτεί τρομερό θάρρος. Είναι συναρπαστικό που Αϊνστάιν είχε το θάρρος να προκαλέσει πολλές από τις επικρατούσες επιστημονικές παραδοχές της εποχής του, ακόμη και αυτό το θάρρος του, όπως αυτός τέθηκε για να αντιμετωπίσουν τις εμφανείς επιπτώσεις από την πολύ δική θεωρίες και ιδέες. Αν και Αϊνστάιν έχει βρεθεί κάποια δικαίωση για την «κοσμολογική σταθερά» ως επιστήμη προσπαθεί να ασχοληθούμε με το σκοτεινό μυστήριο της ενέργειας, φαίνεται ότι ακόμη και την πνευματική ικανότητα είχε τα όριά της. Είναι ταπεινωτικό να σκεφτούμε σχετικά με τους περιορισμούς του τόσο μεγάλο μυαλό? Τελικά, όλοι μας πρέπει να ασχοληθούμε με τις ίδιες αδυναμίες, όπως επιδιώκουμε τη γνώση και την προσωπική ολοκλήρωση της.
Με ενδιαφέρει τι έχετε να πείτε για αυτό το άρθρο! Ανεξάρτητα από το αν συμφωνούν ή διαφωνούν, παρακαλώ να αφήσει ένα σχόλιο. Αν διαβάζετε αυτό το άρθρο από την κύρια σελίδα, μπορείτε να βρείτε στα σχόλια περιοχή κάνοντας κλικ στο "Σχόλιο" δούμε παρακάτω σύνδεσμο? Άλλως, απλά πληκτρολογήστε το σχόλιό σας στο πλαίσιο που εμφανίζεται παρακάτω. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε από τα κοινωνικά δίκτυα τους παρακάτω συνδέσμους για να συστήσει το άρθρο αυτό σε άλλους. Ανυπομονώ να ακούσω από εσάς!
20 Μαΐου, 2008 στις 8:16 π.μ.
Ήμουν που ψάχνουν για \ "Τι έκανε Albert Einstein Ανακαλύψτε \" στο google και βρήκα το post που ονομάζεται \ "του Αϊνστάιν Ανεπάρκεια \ 'στα αποτελέσματα αναζήτησης. Δεν έχει πολύ σχετικό αποτέλεσμα, αλλά ακόμη ενδιαφέρον να διαβάσει.